Polityka energetyczna Polski do 2030

dążymy do wspólnotowej polityki energetycznej

Poprawa efektywności energetycznej,
• Wzrost bezpieczeństwa dostaw paliw i energii,
• Dywersyfikacja struktury wytwarzania energii elektrycznej poprzez wprowadzenie
energetyki jądrowej,
• Rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii, w tym biopaliw,
• Rozwój konkurencyjnych rynków paliw i energii,
• Ograniczenie oddziaływania energetyki na środowisko.

polityka energetyczna będzie dążyła do wzrostu bezpieczeństwa energetycznego kraju przy zachowaniu zasady zrównoważonego rozwoju.

W sektorach gazu ziemnego i ropy naftowej niezbędne jest zwiększenie przepustowości
gazowniczych systemów przesyłowych i magazynowych oraz rurociągów naftowych
i paliwowych wraz z infrastrukturą przeładunkową oraz magazynową, w tym kawern
w strukturach solnych. Wzrost zdolności wydobywczych krajowego gazu ziemnego powinien
słuŜyć nie tylko pokryciu bieŜących potrzeb, ale równieŜ stanowić zabezpieczenie na
wypadek wyjątkowo niekorzystnych warunków atmosferycznych lub zakłóceń zewnętrznych.

Dywersyfikację źródeł i kierunków dostaw gazu ziemnego.
Szczegółowymi celami w tym obszarze są:
• Zwiększenie przez polskie przedsiębiorstwa zasobów gazu ziemnego pozostających
w ich dyspozycji,
• Zwiększenie moŜliwości wydobywczych gazu ziemnego na terytorium Polski,
• Zapewnienie alternatywnych źródeł i kierunków dostaw gazu do Polski,
• Rozbudowa systemu przesyłowego i dystrybucyjnego gazu ziemnego,
• Zwiększenie pojemności magazynowych gazu ziemnego,
• Pozyskanie przez polskie przedsiębiorstwa dostępu do złóŜ gazu ziemnego
poza granicami kraju,
• Pozyskanie gazu z wykorzystaniem technologii zgazowania węgla,
• Gospodarcze wykorzystanie metanu, poprzez eksploatację z naziemnych odwiertów
powierzchniowych.

Ekonomia podstawowe definicje

Amortyzacja – nazywana czasami konsumpcją kapitału, oznacza zmniejszenie się wartości dobra kapitałowego w pewnym okresie w wyniku użytkowania lub starzenia się. Można mówić o amortyzacji kredytu (rozłożeniu jego spłaty), ale najczęściej pojęcie to odnosi się do amortyzacji księgowej.

Amortyzacja księgowa służy przypisaniu ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do całego okresu ekonomicznej użyteczności tych aktywów. Suma odpisów amortyzacyjnych stanowi umorzenie.

Umorzenie – okresowe zmniejszenie wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na skutek jego wykorzystywania w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, o wyrażoną wartościowo sumę tego zużycia.

Wartość umorzenia za dany okres (np. kilku lat) jest sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych w poszczególnych podokresach. Wartość początkowa dobra kapitałowego, pomniejszona o wielkość jego dotychczasowego umorzenia, stanowi wartość netto wykazywaną w bilansie jednostki.

Amortyzacja jest kosztem niepieniężnym (to znaczy nie pociąga za sobą wydatków w bieżącym okresie). Jest także źródłem finansowania inwestycji restytucyjnych. Z pomocą amortyzacji nakłady na zakup czy wytworzenie środka trwałego są stopniowo zaliczane w koszty poszczególnych okresów, co pozwala (przynajmniej teoretycznie) zgromadzić fundusze na zakup nowych środków trwałych po całkowitym zamortyzowaniu starych.

W niektórych przedsiębiorstwach istnieje tzw. „fundusz amortyzacji”. Ma to miejsce szczególnie w instytucjach, które są podzielone na działy wypracowujące wspólny zysk i ponoszące wspólne koszty. Ponieważ jeden z działów mógłby chcieć kupić niepotrzebne narzędzia, za które zapłacą pozostałe działy, dział kupujący musi oddać im pieniądze na swój zakup.

Środki gospodarcze, aktywa - kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, uzyskane w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.

Pasywa to termin księgowy oznaczający źródło pokrycia majątku przedsiębiorstwa.

Pasywa	Dodaj do notesu

Dyplomacja

Pasywa, stosowane w księgowości i języku finansowym określenie znajdujących się w dyspozycji przedsiębiorstwa kapitałów, które stanowią źródła sfinansowania aktywów.

Pozycje pasywów ujęte są w określonej logicznej kolejności i łączone w grupy o zbliżonej treści ekonomicznej - według wzrastającego stopnia wymagalności, pilności ich zwrotu: najpierw kapitały długoterminowe (w tym przede wszystkim własne), o terminie wymagalności dłuższym niż jeden rok, i krótkoterminowe, o terminie płatności do jednego roku.

Wg aktualnie obowiązujących przepisów wyszczególnia się następujące podstawowe pozycje pasywów:

1) kapitały własne (z uwzględnieniem wyniku finansowego);

2) rezerwy;

3) zobowiązania długoterminowe;

4) zobowiązania krótkoterminowe;

5) fundusze specjalne

6) rozliczenia międzyokresowe kosztów;

7) przychody przyszłych okresów.

Uregulowany prawnie układ, treść i zasady sporządzania i wyszczególniania w bilansie pozycji pasywów ma umożliwić jednoznaczną ich ocenę i porównywalność w czasie (czy pomiędzy przedsiębiorstwami).

UNIDO wskaźniki

Zgodnie z zaleceniami UNIDO obliczać należy przynajmniej wartości takich wskaźników jak:

• prosty czas zwrotu nakładów SPBT (Simply Pay Back Time),
• czas zwrotu nakładów PBT (Pay Back Time),
• wartość bieżąca netto NPV (Net Present Value),
• wskaźnik wartości bieżącej netto NPVR (Net Present Value Ratio),
• wewnętrzna stopa zwrotu IRR (Internal Rate of Return),
• dynamiczny (zdyskontowany) czas zwrotu nakładów DPBT (Dynamic Pay Back Time).

Takie i wszelkie inne wskaźniki efektywności ekonomicznej można podzielić na:

• statyczne, gdy przyjmuje się, że wartość pieniądza jest taka sama niezależnie od momentu pozyskania tej kwoty,
• dynamiczne, gdy podstawą do obliczeń są wartości dyskontowane.

Do pierwszej grupy, zwanej nieraz tradycyjnymi wskaźnikami efektywności ekonomicznej, nalezą np. SPBT i PBT, do drugiej - pozostałe, wymienione powyżej.

Wartość NPV i NPVR uwzględniają cały okres życia przedsięwzięcia.


Wewnętrzna stopa zwrotu IRR jest taką wartością stopy dyskontowania, przy której wartość bieżąca korzyści projektu byłaby równa wartości bieżącej wydatków inwestycyjnych. Jest to więc stopa dyskontowa, dla której wartość bieżąca NPV przedsięwzięcia jest dokładnie równa zero. IRR może być interpretowane jako roczna stopa zwrotu netto zainwestowanego kapitału. Jest to inaczej określona produktywność danej inwestycji rzeczowej. Można ją też interpretować jako, teoretycznie najwyższą możliwą do zaakceptowania przez inwestora stopę oprocentowania kredytów, przy której jest możliwe zgromadzenie środków finansowych dla danego przedsięwzięcia.




http://www.energia.eco.pl/EKONOM/ASPEKT/WSKAZ.HTM